Drzewo karobowe, chleb świetojański

Szarańczyn strąkowy, chleb świetojański, drzewo karobowe, karob, (Ceratonia siliqua)

Chleb świętojański czyli drzewo karobowe, karob – o prawidłowej nazwie szarańczyn strąkowy (Ceronia siliqua), z rodziny Brezylkowate (Caesalpiniaceae) rośliną wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, gdzie była uprawiana już w czasach starożytnych. Jest to jedna z roślin biblijnych, jej nasiona to najprawdopodobniej „dziki miód”, który święty Jan Chrzciciel znalazł na pustyni, a suche strąki służyły za pożywienie synowi marnotrawnemu. W dawnych czasach „chleb świętojański” odgrywał ważną rolę w odżywianiu ludów śródziemnomorskich. Żywili się nim izraelscy i chrześcijańscy mnisi i pustelnicy, a także mahometańscy derwisze. Częściej był używany jednak jako pasza dla zwierząt domowych, trzody chlewnej, osłów i bydła. C

Charakterystyczne, płaskie strąki zwane „chlebem świętojańskim” są ciemnobrązowe, mięsiste, słodkawe, jadalne, jednak niezbyt smaczne, ale pożywne (zawierają do 70% cukrowców i do 6% białka).

Zawierają syropowaty, słodkawy sok wykorzystywany do sporządzania napojów orzeźwiających.

W starożytności nasion używano jako odważników, tzw. karatów. Ta jednostka wagi stosowana jest do dziś w jubilerstwie.

W Polsce w okresie międzywojennym sprzedawano „chleb świetojąński” jako egzotyczny przysmak.

źródła:

  • Palmiarnia Poznańska” – przewodnik, Karol Węglarski
  • materiały dostępne w Palmiarni Poznańskiej
Written By
More from Ola

Idąc na Grzesia przez Dolinę Chochołowską

Dzisiaj zapraszam Was na górską wycieczkę o małej trudności, w rejonie Tatr...
Read More

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *