Na półkuli południowej spotyka się lasy iglaste w Ameryce Południowej, gdzie drzewostany tworzy araukaria brazylijska (Araucaria angustifolia).
Częściej spotyka się drzewa iglaste w postaci domieszki np Podocarpus na różnych obszarach półkuli południowej,
soplica autralijska (Agathis australis) – w Australii.
Na półkuli północnej występuja borealne lasy iglaste, w skład których wchodzą różne gatunki świerka, sosny jodły i modrzewia.
Północną część Eurazji pokrywa tajga.
Drzewostany za zachodzie obszaru tworzy świerk pospolity i sosna zwyczajna.
W środku obszaru (Syberia Zachodnia) w skład tajgi wchodzi:
- śwerk syberyjski (Picea obovata)
- jodła syberyjska (Abies sibirica) – pichta (źródło olejku pichtowego)
- modrzew syberysjki (Larix sibirica)
- sosna syberyjska (Pinus sibirica) – limba syberyjska zwana tu niesłusznie cedrem
- jest to podstawowe drzewo tajgi syberyjskiej
- posiada zielononiebieskie igły, zebrane po 5 w pęczku
- pokrój początkowo kolumnowy, następnie stożkowy.
- “orzeszki cedrowe” – jadalne nasiona sosny syberyjskiej
W skład wschodniej tajgi wchodzi głownie modrzew dahurski (Larix dahurica).
W drzewostanach tajgi niewielką domieszkę stanowią drzewa lisciaste, głównie osika i różne brzozy.
Drugim wielkim obszarem borealnych lasów iglastych jest puszcza kanadyjska wystepująca w północnej części Ameryki Północnej.
Drzewostany tej puszczy są budowane głównie przez niekóre gatunki świerka:
- świerk czarny (Picea mariana)
- świerk biały (Picea alba)
- świerk sitkajski (Picea sitchensis)
Domieszkę, niekiedy znaczną stanowi modrzew amerykański (Larix laricina) i niektóre drzewa liściaste – amerykańska osika i brzozy.
Może Cię jeszcze zainteresować:
źródła:
Biologia di I kalsy LO, M. Podbielkowska, Z. Podbielkowski
