Muchomor czerwony i muchomor plamisty

Muchomór czerwony

Muchomor czerwony i muchomor plamisty

to są 2 odrębne gatunki i posiadają różnice w działaniu toksycznym.

Muchomor czerwony (Amanita muscaria):

  • stan po spożyciu – poczucie wszechwiedzy, że można wpływać na losy całego świata, widzieć duchy, które podpowiadają, jak działać
  • związki muchomora nie są metabolizowane w wątrobie i są wydalane z moczem
  • dawniej ludzie biedniejsi, których nie stać na muchomora pili mocz ludzi odurzonych muchomorem bądź jedli mięso odurzonego renifera
  • nie jest w stanie wywołać śpiączki
  • zatrucie muchomorem czerwonym (Amanita muscaria) – w przypadku hospitalizacji nie nie ma potrzeby podawania  specjalistycznego leczenia – wystarczy tylko przepłukać żołądek, podać węgiel aktywny, toksyczność muchomora czerwonego  jest generalnie niewielka
  • nalewka z muchomora czerwonego (Amanita muscaria) na Ukrainie – stosowana jest zewnętrznie na bolące stawy i mięśnie

 

Muchomor czerwony w homeopatii:

  • jest stosowany pod nazwą Agaricus muscarius
  • kłucie, bóle kłujące
  • oderwanie od rzeczywistości

 

Muchomor plamisty (Amanita pantherina)

  • zawiera więcej muscymolu – dlatego plamisty może wywołać śpiączkę, a czerwony – nie
  • śpiączka po muchomorze plamistym – znajduje się II do IV stopnia w skali
  • muskaryna nie przebija się w efektach działania, maskowana przez muscymol i kwas ibotenowy
  • muchomor plamisty ma gładki pierścień

Wpis ma charakter wyłącznie informacyjny i nie biorę odpowiedzialności za zastosowanie opisanych tu terapii. Nie udzielam porad zdrowotnych.

źródła:

Muchomór czerwony

Written By
More from Ola

Nietypowe grzyby jadalne – łuskowiec jeleni i grzyb o zapachu surowego ciasta mącznego – bruzdniczek największy

Dzięki dr Kopczyńskiemu poznałam nowe smaki , jadłam grzyby, których sama nie...
Read More

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *